„My byliśmy tacy sami jak wy” – powiedziała do naszych uczniów i uczennic pani Wanda Traczyk-Stawska, ps. Pączek.
W ramach zajęć specjalizacyjnych spotkaliśmy się z panią Wandą – psycholożką i działaczką społeczna, działaczką podziemia niepodległościowego w czasie II wojny światowej, żołnierką Armii Krajowej, członkinią Szarych Szeregów, uczestniczką powstania warszawskiego, przewodniczącą Społecznego Komitetu ds. Cmentarza Powstańców Warszawy. To była rozmowa o tym wszystkim: o życiu, o polityce, o miłości.
„Życzę Wam takich rodziców i nauczycieli, którzy was rozumieją”.
Teatr Powszechny – dziękujemy za gościnę, Michał Wójcik – dziękujemy za spotkanie
Jesteśmy w roku wyborczym, zatem rozmowa o wyborach była uzasadniona. Zaprosiliśmy Adama Sauera z Fundacji Solidarności Międzynarodowej, który podzielił się z uczennicami i uczniami naszej szkoły swoim doświadczeniem udziału w międzynarodowych misjach obserwacji wyborów organizowanych przez OSCE/ODIHR lub Unię Europejską.
Czasami mamy spotkania, których nie zakwalifikujemy do żadnej naszej specjalizacji. Tak jest ze spotkaniem z Piotrem Cywińskim, dyrektorem Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkeanu. To była rozmowa o pamięci; pamięci – kluczu do zrozumienia współczesnej rzeczywistości. Auschwiz mimo tego, że jest miejscem historycznym, to autentyczność tego miejsca pozwala, zachęca, wręcz nakazuje pracować z tym, czego dzisiaj doświadczamy. W tym doświadczeniu jest wojna, cierpienie, krzywda. Dlaczego trzeba mówić o Auschwitz z młodymi, dla których powyższe jest trudne do wyobrażenia? A może nie jest – może wrażliwość nastolatka staje się sprzymierzeńcem historii i pamięci? To spotkanie było trudne, wyrzuciło nas poza luksus obojętności. Auschwitz jest punktem odniesienia. Dla demokratycznego świata, dla młodych. I dla nas – społeczności Saskiej Szkoły Realnej. Teatr Powszechny – dziękujemy za gościnę!